اشکال بارندگی (باران ـ برف ـ تگرگ): نور/ 43، مؤمنون/18، فرقان/48، شوری/28، زخرف/11، زمر/ 21 اهمیت چرخه آب: فرقان/49، اعراف/57، سجده/27، زمر/21، مؤمنون/18

" الم تر ان الله یجزی سحابا ثم یؤلف بینه ثم یجعله رکاما فتری الودق یخرج من خلاله ... "

آیا ندیدی که خداوند به حرکت در آورد ابرها را سپس آن‌ها را به هم پیوند داد سپس آن‌ها را انبوه و متراکم نمود. سپس می‌بینی که قطرات باران از میان ابر فرو ریزد.

قطع نظر از اندازه قطرات در ابر، اندازه آن‌ها تا رسیدن به زمین به دو عامل بستگی دارد:

• میزان تبخیر آب در هر قطره در هنگام فرود به زمین
• اثر اصطکاکی هوا در قطره که اگر هوا آرام باشد اصطکاک محدود است، باران خفیف به سختی به سطح زمین می‌رسد و گاهی قبل از رسیدن به زمین تبخیر می‌شود که به آن غبار می‌گویند.

برف یکی دیگر از اشکال بارندگی است که به سبب تراکم بخار آب بر ذرات ریز غبار موجود در جو تشکیل می‌گردد. بدین‌گونه که بخار آب بی‌آنکه مایع شود مستقیماً منجمد می‌گردد به جهت اینکه درجه حرارت زیر نقطه انجماد است.

برف تگرگ حاصل حرکات قائم و شدید قطرات باران است که در توفان‌های رعد و برق مشاهده می‌گردد. تگرگ از ابرهایی به نام «کومولونیمبوس» به وجود می‌آید. شکل ظاهری این ابر به شکل برج عظیمی سر به آسمان کشیده تشکیل می‌گردد. در موقع نزدیک شدن این ابرها فشار هوا افت ناگهانی پیدا می‌کند و شدت باد در پایین‌ترین قسمت بسیار زیاد است. ملاحظه می‌شود این ابرها از لحاظ ظاهری شباهت زیادی به کوه دارند به همین دلیل یکی از دانشمندان روسی از این ابرها با عبارت کوه‌های ابری یا کوه‌های برفی یاد کرده است. آیه شریفه ذیل مطلب فوق را کاملاً تأیید می‌کند و می‌فرماید:

.. و ینزل من السماء من جبال فیها من برد ...

.. و از کوه‌های آسمان تگرگ فرو بارد ...

اهمیت چرخه آب:

آب در طبیعت دائماً در حال گردش است و پیوسته بین اقیانوس‌ها، هوا, کره و خشکی‌ها در حال حرکت می‌باشد. سیر گردش آب در طبیعت را اصطلاحاً چرخه آب‌شناسی یا به طور ساده چرخه آب می‌خوانند. این چرخه آغاز و پایانی ندارد و در آن فرآیندهای بسیاری به طور پیوسته روی می‌دهد

قرآن در این زمینه می‌فرماید:

و انزلنا من السماء ماء و ما نازل کردیم از آسمان آب را به اندازه ای معین و هو الذی انزل من السماء ماء فاخرجنا به نبات کل شئ فاخرجنا منه خضراً نخرج منه حباً متراکباً ...

اوست که نازل کرد از آسمان باران را تا هر گیاه را بدان برویانیم و سبزه‌ها و دانه‌هایی بر روی هم چیده شده پدید آوریم.

"و انزلنا من‌السماء ماء بقدر فاسکناه فی‌الارض و انا علی ذهاب به لقادرون"

و نازل کردیم از آسمان باران را به اندازه‌ای معین و آن را در زمین ساکن کردیم و ما بر نابود ساختن آن نیز قادریم.

" الم تر ان الم انزل من السماء ماء فسلکه ینابیع فی الارض ..."

آیا ندیدی که همانا خداوند نازل کرد از آسمان آب را سپس پدید آورد چشمه‌هایی در زمین ... .

"اولم یرو انا نسوق الله الماء الی الارض الجرز فنخرج به زرعا تأکل منه انعامهم و انفسهم افلا یبصرون "

آیا ندیدید که ما آب باران را به سوی زمین‌های خشک و بی آب وگیاه می‌بریم تا حاصلی برویانیم که مردم و چهار پایان از آن بخورند. آیا پس دیده بصیرت نمی‌گشایید؟